Winicjatywa zawiera treści przeznaczone tylko dla osób pełnoletnich.

Treści na Winicjatywie mają charakter informacji o produktach dostępnych na rynku a nie ich reklamy w rozumieniu Ustawy o wychowaniu w trzeźwości (Dz.U. 2012 poz. 1356).

Winicjatywa używa plików cookies (tzw. ciasteczka) w celach statystycznych, reklamowych oraz funkcjonalnych. Dzięki nim możemy indywidualnie dostosować stronę do twoich potrzeb.

Zapisz się do naszego newslettera!

Dowiedz się przed innymi o najlepszych winach, promocjach i degustacjach.

Opuść stronę

Polub nas na Facebooku! Bieżące informacje, ciekawostki i konkursy.

10 rzeczy o Hiszpanii

Komentarze

Iberyjski galimatias, czyli wszystko co musisz wiedzieć o winiarskiej potędze za Pirenejami

1. Skąd się tu wzięło wino? – Prawdopodobnie za sprawą Fenicjan, jednak popularność i eksport rozpoczęły się w czasach Cesarstwa Rzymskiego. W czasach dominacji muzułmańskiej liczba winnic spadła, jednak winiarstwo kultywowano (głównie przy klasztorach). Nowe szanse pojawiły się w czasach wielkich odkryć geograficznych. Wino w dużych ilościach eksportowane do nowych kolonii, a trwałą popularność wśród Brytyjczyków zyskało sherry, a także sack z Wysp Kanaryjskich. Koniec XIX wieku to z kolei narodziny cavy. XX wiek – czas wojny domowej i dyktatury to okres stagnacji i dramatycznie niskiej jakości wina z olbrzymich spółdzielni. Hiszpańscy winiarze odrodzili się jak feniks z popiołów po roku 1986, otrzymawszy olbrzymi zastrzyk pieniędzy z Unii Europejskiej.

Regiony winiarskie hiszpanii. © Wines of Spain.
Regiony winiarskie hiszpanii. © Wines of Spain.

2. Błogosławiona filoksera – Nie ma tego złego, co nie wyszłoby na dobre Hiszpanom. Kołem zamachowym dla iberyjskiego winiarstwa była w XIX wieku epidemia filoksery w Europie. Gdy żółta mszyca siała spustoszenie i zgrozę we francuskich winnicach, tamtejsi winiarze, wraz ze swoją wiedzą, technicznymi nowinkami i upodobaniami uciekali do Hiszpanii, łudząc się być może, że Pireneje będą barierą dla szkodnika. Uciekali dosłownie lub w przenośni, po prostu skupując tutejsze owoce i moszcz. Gdyby nie paskudna filoksera, inny byłby krajobraz i status dzisiejszej Riojy, niektóre regiony winiarskie być może wcale by nie zaistniały, a i styl iberyjskiego wina wyglądałby dziś zupełnie inaczej. Ostatecznie szkodnik dotarł również na Półwysep, jednak wiadomo już było, jak sobie z nim radzić, a istotne zmiany w hiszpańskim winiarstwie zdążyły się już dokonać lub przynajmniej rozpocząć.

3. Lider… – Hiszpania ma obecnie największą powierzchnię upraw winorośli na świecie (ponad 1 mln hektarów) i jest w pierwszej trójce największych producentów wina na świecie (co roku sytuacja się zmienia, raz są to Włochy, raz Francja, a w 20143 roku – Hiszpania). To także lider eksportu wina luzem. Pod względem ilości wina, Hiszpania jest drugim największym eksporterem; pod względem wartości – trzecim. Uprawia się tu setki lokalnych odmian (około 600) i produkuje wszelkie style win.

4. który coraz mniej pije  Myślimy o Hiszpanii jak o każdym innym kraju o ugruntowanej winiarskiej tradycji, gdzie wino się i produkuje, i pije. Te trendy od kilku dekad istotnie się zmieniają – Hiszpanie produkują wina bardzo dużo, ale spożywają go coraz mniej. Z konsumpcją na poziomie 17 litrów rocznie Hiszpania jest nie tylko daleko w tyle za Francją czy Włochami, ale nawet za Słowacją, Danią, Belgią, Norwegią i Irlandią! W Hiszpanii za to rośnie popularność piwa i mocnego alkoholu. Nie zmienił się fakt, że wino to nierozłączna para z bardzo bogatymi hiszpańskimi kulinariami.

Solera, system połączonych ze sobą beczek, w których powstaje sherry. © Bodega Canoa
Solera, system beczek, w których powstaje sherry. © Bodega Canoa.

5. Z czego słynie Hiszpania? Produkuje się tu wszelakie wina: czerwone, białe, różowe i pomarańczowe, nie zapominając win musujących produkowanych metodą tradycyjną, czyli o cavie. Ale Hiszpania to także raj dla miłośników win wzmacnianych: malaga czy sherry są winami wyjątkowymi w skali światowej.

6. Białe szczepy winogron – Hiszpania dysponuje całym wachlarzem lokalnych odmian, ale ze wspomnianych wyżej niemal 600 na szerszą skalę uprawia się ok. 40. Do najpopularniejszych odmian białych należą: airén (niemal 1/2 wszystkich nasadzeń, nieco więcej niż tempranillo – ale głównie za sprawą winnic w największym regionie winiarskich Hiszpanii, La Manchy, gdzie airén rządzi niepodzielnie), albariño (najmodniejsze w ostatnich latach, ważna odmiana w Galicji na północnym zachodzie), verdejo, które stoi za sukcesem DO Rueda, oraz macabeo, będący np. istotnym składnikiem białej riojy (pod nazwą viura) oraz musującej cavy.

© spanish-wines.org

7. Czerwone szczepy winogron  Królem jest występujący w całym kraju tempranillo (znany pod różnymi lokalnymi nazwami: tinto fino, tinta de toro, cencibel, ull de llebre), a zaraz za nim garnacha, cariñena i monastrell. W ostatnich latach karierę robią inne odmiany: mencía czy potężny bobal. Hiszpańscy winiarze od lat fascynują się także odmianami międzynarodowymi – przyjęły się tu cabernet sauvignon, merlot, syrah oraz białe chardonnay i sauvignon blanc. Te odmiany często miesza się z lokalnymi.

8. Różnorodność – To znak rozpoznawczy hiszpańskiego winiarstwa. Liczba uprawianych tu odmian to jedno, ale warto też rzucić okiem na mapę:

– zielona i deszczowa Galicja na północnym zachodzie produkuje świeże i lekkie wina za sprawą Atlantyku

– górzysty północny wschód – Katalonia i Aragonia – to królestwo mocnych win czerwonych i główne źródło cavy

– Walencja, Murcja, czyli regiony leżące pomiędzy Morzem Śródziemnym a mesetą – centralnym płaskowyżem Półwyspu Iberyjskiego – to źródło typowo południowych, masywnych win czerwonych

– północ Hiszpanii to źródło eleganckich, długowiecznych win czerwonych na bazie Tempranillo – znane na całym świecie apelacje Rioja i Ribera del Duero

– centralna część kraju – La Mancha – dostarcza głównie anonimowych, niedrogich win – stanowi za to blisko 50% całej hiszpańskiej produkcji!

– leżąca na samym południu Andaluzja to natomiast raj dla wielbicieli sherry, hiszpańskiego wina wzmacnianego

© Consejo Regulador Rioja.
Rioja, znak rozpoznawczy Hiszpanii. © Consejo Regulador Rioja.

9. Konie pociągowe. – Nadal najpopularniejszymi apelacjami hiszpańskimi na świecie są Rioja, Ribera del Duero, Cava oraz Rueda. Lektura obowiązkowa każdego winomana to także Priorat i królestwo morsko-mineralnego albariño – Rías Baixas. Ale ponieważ Hiszpania dysponuje ponad 70 apelacjami, byłoby grzechem skupiać się raptem na sześciu. Bardzo ekscytujące przemiany przechodzą np. Bierzo, Navarra, Campo de Borja, Cigales, Ribeira Sacra. Nie zapominajcie o wyspach – ciekawych winach z Balearów i Kanarów.

Coroczna Fiesta de la Filoxera. © Barcelonaesmoltmes.cat
Coroczna Fiesta de la Filoxera. © Barcelonaesmoltmes.cat

10. Niech żyje fiesta! Hiszpanie świętują z rozmachem i wszędzie, od Bilbao po Kadyks. Wielkie stężenie winiarskich imprez następuje jesienią (wrzesień i październik), pretekstem są zbiory – tzw. fiestas de la vendimia należy szukać lokalnie w konkretnych apelacjach. W ciągu roku wino także jest powodem do zabawy i często stanowi część tzw. fiestas populares. W Haro – sercu Riojy – można raz do roku taplać się w winie podczas Batalla del vino. W Katalonii, w Sant Sadurní d’Anoia – stolicy cavy – każdej jesieni odbywa się huczna maskarada z wielką kukłą filoksery w roli głównej, głośną muzyką, fajerwerkami i dymem. Zaangażowani są wszyscy, z dziećmi odgrywającymi pierwotne stadium mszycy włącznie. W takich fiestach warto wziąć udział choćby raz w życiu, a Hiszpanie w tej radosnej kategorii mają zdecydowanie największy rozmach.

Komentarze